هی من جراحت می خورم،هی من جری تر می شوم
*رفیع جنید
هی من جراحت می خورم،هی من جری تر می شوم
*رفیع جنید

از راست:شارلوت کینزبورگ(بازیگر )لارس فون تریه(کارگردان)ویلم دافو(بازیگر)


این جناب لارس فون تریه عجب ذهنی داره.همین باعث میشه همیشه منتظر فیلم جدیدش باشم.از بعد جشنواره کن امسال که اولین نمایش این فیلم اونجا بود منتظر بودم دی وی دیش رو زودتر ببینم.دیشب بالاخره انتظار تموم شد و من هنوز گیج و منگ و مبهوتم و منتظرم عصر برم خونه برای دفعه ی دوم ببینمش.سکانس اولش که به نظر من یکی از بهترین و غافلگیر کننده ترین سکانس های آغازین فیلم بوده که تا حالا دیدم.پر از خلاقیت و میزانسین دقیق و حساب شده و نور پردازی خیره کننده به همراه موسیقی عالی و ....خلاصه من هنوز گیجم.در جشنواره کن گذشته این فیلم نامزد دریافت نخل طلا شد و شارلوت کینزبورگ به خاطر بازی در این فیلم برنده جایزه بهترین بازیگر زن در جشنواره کن شد.
این کامنت خیلی خیلی برام ارزش داره ولی چون شاید صاحبش نخواد کسی بدونه نویسنده اش کی بوده همین جوری بدون اسم میذارم اینجا:
اما من هنوز علي قائدي خونم بالا نرفته. بايد حتما ببينمت. به جز شنبه و دو شنبه مي تونم بيام بيرون.
پ ن:خیلی خیلی مخلصیم خانوم
پ ن۱:با میرزا کسری یک ساعت تلفنی حرف زدم،و حالا این کم شدن میرزا کسرای خونم برطرف شد.
پ ن۲:کوآلا و ل؟معلومه حالا بعد از اینکه کلی دنبال هم گذاشتن و وسط این آپارتمان طبقه ی سوم مث زمین فوتبال دنبال همدیگه دویدن و همه جای خونه رو بهم ریختن و ظرفای غذا با غذای مونده در ظرف ها رو وسط هال روی میز جلوی مبل مونده و حتا به خودشون زحمت ندادن ظرفا رو ببرن آشپزخونه(شستن ظرفا پیشکششون)غیبشون زده و صداشون در نمیاد.